خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





بهرام چوبین

    ﭼﻮﺑﯿﻦ ﻭ ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﺵ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺧﺎﻗﺎﻥ ﺗﺎﺭﻳﺦ : ﺷﻨﺒﻪ ﯾﮑﻢ ﺁﺫﺭ 1393 | 11:5 | ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ : ﻣﺤﻤﺪ ﻋﯿﻨﻌﻠﯽ . 28 ﻧﻮﺍﻣﺒﺮ ﺳﺎﻝ 588 ﻣﻴﻼﺩﻱ ، ﺍﺭﺗﺶ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺧﺎﻗﺎﻥ ‏« ﺷﺎﺑﻪ Shabeh ‏» ﺩﺭ ﺑﻠﺦ ﺍﺯ ﺳﻼﺡ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻱ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻔﺖ ﺧﺎﻡ ﺑﮑﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺟﻨﮓ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﺍﺭﺗﺶ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﮊﻧﺮﺍﻝ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﻣﻬﺮﺍﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻪ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﭼﻮﺑﻴﻦ ﺑﺮﻋﻬﺪﻩ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻧﻈﺎﻣﻲ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﻧﺎﺑﻐﻪ ﻧﻈﺎﻣﻲ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ‏« ﻫﺮﻣﺰ ‏» ﺷﺎﻩ ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﺩﻭﺩﻣﺎﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ، ﻭﻗﺘﻲ ﺷﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺧﺎﻗﺎﻥ ﺷﻤﺎﻟﻐﺮﺑﻲ ﭼﻴﻦ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺭﺍﺿﻲ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻟﺸﺮﻗﻲ ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ‏( ﺗﺎﺟﻴﮑﺴﺘﺎﻥ ﻓﻌﻠﻲ ﻭ ﺷﻤﺎﻝ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ‏) ﺷﺪﻩ ، ﺑﻠﺦ ﺭﺍ ﻣﺮﮐﺰ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﺎﺯﻡ ﺗﺼﺮﻑ ﮐﺎﺑﻞ ﻭ ﺑﺎﺩﻏﻴﺲ ﺍﺳﺖ ﮊﻧﺮﺍﻟﻬﺎﻱ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺟﻠﺴﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺗﻴﺴﻔﻮﻥ ‏(ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺑﻐﺪﺍﺩ ‏) ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﻃﻼﻉ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻫﺮﻣﺰ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻃﺒﻖ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺍﻃﻼﻋﻲ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﺭﺗﺸﺘﺎﺭﺍﻥ ﺳﺎﻻﺭ ‏( ﮊﻧﺮﺍﻝ ﺍﻭﻝ ﺍﺭﺗﺶ ﺍﻳﺮﺍﻥ ‏) ﺭﺳﻴﺪﻩ، ‏« ﺧﺎﻗﺎﻥ ﺷﺎﺑﻪ ‏» ﺩﺍﺭﺍﻱ 300 ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺮﺩ ﻣﺴﻠﺢ ﻭ ﭼﻨﺪ ﻭﺍﺣﺪ ﻓﻴﻞ ﺟﻨﮕﻲ ﺍﺳﺖ. ﮊﻧﺮﺍﻟﻬﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﺒﺎﺩﻝ ﻧﻈﺮ، ﺑﻬﺮﺍﻡ ﭼﻮﺑﻴﻦ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺧﻄﻴﺮ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ . ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺍﺭﺗﺶ ﭘﺎﻧﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮﻱ ﺍﻳﺮﺍﻥ، 12 ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺮﺩ ﺟﻨﮕﺪﻳﺪﻩ 30 ﺗﺎ 40 ﺳﺎﻟﻪ ‏(ﻣﻴﺎﻧﺴﺎﻝ ‏) ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻭﺯﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﻴﻬﻨﺪﻭﺳﺘﻲ ﺁﻧﺎﻥ ﻗﺒﻼ ﺑﻪ ﺛﺒﻮﺕ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺗﺤﻤﻞ ﺳﺨﺘﻲ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﺳﻮﺍﺭ ﻭ ﭘﻴﺎﺩﻩ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ ﻱ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺳﻪ ﺍﺳﺐ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺗﺪﺍﺭﮐﺎﺕ ﮐﺎﻓﻲ ﻋﺰﻡ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﺍﻧﺪﻥ ﺯﺭﺩﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺎﮎ ﻭﻃﻦ ﮐﺮﺩ. ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺭﺍﻩ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ، ﺍﺯ ﺗﻴﺴﻔﻮﻥ ﺑﻪ ﺍﻫﻮﺍﺯ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻳﺰﺩ ﻭ ﮐﻮﻳﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﺭﺳﺎﻧﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻱ ﮐﻪ ﺧﺎﻗﺎﻥ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ. ﺑﻬﺮﺍﻡ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻪ ﺭﻭﺣﻴﻪ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺩﺍﺷﺖ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﻳﮏ ﺑﺎﺭ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﻣﻲ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻭﻃﻨﺪﻭﺳﺘﻲ ﻭ ﺭﺳﺎﻟﺘﻲ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺳﺨﻦ ﻣﻲ ﮔﻔﺖ ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻣﻴﺪ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﺪ - ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺧﻮﺩ ﺯﻳﺴﺖ ﮐﻨﻨﺪ. ﺧﺎﻗﺎﻥ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻟﺸﮑﺮ ﮐﺸﻲ ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ ﺗﺎ ﺑﻠﺦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺍﺷﺖ، ﻭ ﭼﻮﻥ ﺷﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺑﺎﻛﻤﺘﺮ ﺍﺯ 13 ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺸﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺣﻤﻞ ﺳﻼﺡ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺧﺎﻥ ﻳﮑﺼﺪ ﺗﺎ ﺳﻴﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻦ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺷﺘﺎﻓﺖ . ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻱ ﺁﺗﺸﺒﺎﺭ ‏(ﻧﻔﺖ ﺍﻧﺪﺍﺯﺍﻥ ‏) ﺗﻮﺻﻴﻪ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﭘﻴﮑﺎﻧﻬﺎﻱ ﺷﻌﻠﻪ ﻭﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﻨﺪ ﺗﺎ ﺁﺭﺍﻳﺶ ﺳﭙﺎﻫﻴﺎﻥ ﺧﺎﻗﺎﻥ ﺑﺮ ﻫﻢ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺁﻥ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﺭﺍﻥ ﮐﻤﺎﻧﺪﺍﺭ ‏(ﺍﺳﻮﺍﺭﺍﻥ ‏) ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻔﺖ ﺍﻧﺪﺍﺯﺍﻥ ﺑﺎ ﺗﻴﺮ ﭼﺸﻢ ﻓﻴﻠﻬﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﻑ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪ، ﻭ ﺳﭙﺲ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﻮﺍﺭ ﺯﺑﺪﻩ ﻗﺮﺍﺭﮔﺎﻩ ﺧﺎﻗﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺣﻤﻠﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ . ﺧﺎﻗﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﻘﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﺭ ﺯﺩ ﮐﻪ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ، ﺳﭙﺎﻩ ﻋﻈﻴﻢ ﺍﻭ ﻣﺘﻼﺷﻲ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﻭ ﭘﺴﺮ ﻭﻱ ﻧﻴﺰ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﻪ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻭ ﺟﻨﮓ ﻓﻘﻂ ﻳﮏ ﺭﻭﺯ ﻃﻮﻝ ﮐﺸﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﮕﻔﺘﻲ ﻫﺎﻱ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺳﺖ. ﺑﻬﺮﺍﻡ ﭼﻮﺑﻴﻦ ﺩﺭ" ﺭﻱ " ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻣﻬﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ .ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺍﻓﺴﺮﺍﻥ ﺍﺭﺗﺶ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﻱ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﻓﺎﻣﻴﻞ ﻣﻬﺮﺍﻥ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺑﻬﺮﺍﻡ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺑﻠﻨﺪﻱ ﻗﺪ ﻭ ﻋﻀﻼﻧﻲ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﭼﻮﺑﻴﻦ ‏( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﻮﺏ ‏) ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﺷﺎﻩ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺣﺎﮐﻢ ﭼﺎﺭﻙ ﺷﻤﺎﻟﻐﺮﺑﻲ ﺑﻮﺩ ‏( ﺍﺯ ﺭﻱ ﺗﺎ ﻣﺮﺯ ﺷﻤﺎﻟﻲ ﮔﺮﺟﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺩﺍﻏﺴﺘﺎﻥ ﮐﻨﻮﻧﻲ ﺷﺎﻣﻞ ﺍﺭﻣﻨﺴﺘﺎﻥ، ﺁﺫﺭﺑﺎﻳﮕﺎﻥ ﻭ ﮐﺮﺩﺳﺘﺎﻥ - ﻳﮏ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﮐﻞ ﺍﻳﺮﺍﻥ . ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ، ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﭼﻬﺎﺭ ﺍﺑﺮ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻫﺮﻛﺪﺍﻡ ﺭﺍ ﭼﺎﺭﻙ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ‏) ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺑﺎﺯﺩﻳﺪ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﻓﻮﺭﺍﻥ ﻧﻔﺖ ﺧﺎﻡ ﺩﺭ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺑﺎﺩﮐﻮﺏ ‏(ﺑﺎﮐﻮ ‏) ﺩﺭ ﺳﺎﺣﻞ ﺟﻨﻮﺑﻲ ﻏﺮﺑﻲ ﺩﺭﻳﺎﻱ ﻣﺎﺯﻧﺪﺭﺍﻥ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺷﺘﻐﺎﻝ ﺍﻳﻦ ﻣﺎﺩﻩ، ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻮﻋﻲ ﺳﻼﺡ ﺗﻌﺮﺿﻲ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﻬﻨﺪﺳﺎﻥ ﺍﺭﺗﺶ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﺷﺪ . ﻇﺮﻑ ﻣﺪﺗﻲ ﮐﻮﺗﺎﻫﺘﺮ ﺍﺯ ﻳﮏ ﺳﺎﻝ، ﭘﻴﮑﺎﻧﻲ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻲ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﺭﺍﮐﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﺒﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﮑﺎﻥ ﺣﺎﻣﻞ ﮔﻮﻱ ﺩﻭﮐﻲ ﺷﮑﻞ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻔﺖ ﺧﺎﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﺗﺨﺘﻪ ﺍﻱ ﮐﻪ ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﻗﺎﻃﺮ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺷﺖ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﻣﻲ ﺷﺪ. ﻃﺮﺯ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﺁﻥ ﺑﻲ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﮐﻤﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩ . ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﺍﺯ ﻳﮏ ﺯﻩ ‏( ﺭﻭﺩﻩ‏) ﻭ ﭼﻮﺏ ﮔﺰ ‏(ﻧﻮﻋﻲ ﺩﺭﺧﺖ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺧﺸﮏ ‏) ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻮﺍﺭ ﻣﻲ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻳﮏ ﺿﺎﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﻨﺞ ﻣﺮﺩﺧﺪﻣﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻲ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻤﺎﻧﮑﺶ ﺑﻮﺩﻧﺪ ، ﻧﻔﺮ ﺳﻮﻡ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﻴﺮﻱ ﻣﻲ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻳﻦ ﺁﺗﺸﺒﺎﺭ ﺑﻮﺩ، ﻣﺮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﺷﻌﻠﻪ ﻭﺭﺳﺎﺧﺘﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻔﺖ ﺧﺎﻡ ‏(ﭘﻴﮑﺎﻥ‏) ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﻬﻤﺎﺕ ﺭﺳﺎﻧﻲ ﻣﻲ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻧﻔﺮ ﭘﻨﺠﻢ ﻣﻮﺍﻇﺐ ﻗﺎﻃﺮ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﻭﺍﺣﺪ ﺁﺗﺸﺒﺎﺭ، ﻫﺸﺖ ﻧﻴﺰﻩ ﺩﺍﺭ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﻲ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﮐﻪ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﭘﺲ ﺭﺍﻧﺪﻥ ﺧﺎﻗﺎﻧﻴﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺳﻮﻱ ﮐﻮﻫﻬﺎﻱ ﭘﺎﻣﻴﺮ ﻭ ﺳﻴﻦ ﮐﻴﺎﻧﮓ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻮﺩ، ﺷﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ، ﭘﺴﺮ ﺷﺎﻩ ‏(ﺧﺴﺮﻭ ﭘﺮﻭﻳﺰ ‏) ﺑﺮ ﺿﺪ ﭘﺪﺭﺵ ﮐﻮﺩﺗﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﻕ ﺁﺳﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻴﺴﻔﻮﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﺣﻞ ﺩﺟﻠﻪ ﺭﺳﺎﻧﺪ. ﺧﺴﺮﻭ ﭘﺮﻭﻳﺰ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭ ﺭﻭﻡ ﭘﻨﺎﻫﻨﺪﻩ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺗﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺎﻩ ﺑﻌﺪﻱ ﺯﻣﺎﻡ ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﭘﺮﻭﻳﺰ ﻓﺮﺍﺭﻱ ﺑﺎ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻤﮏ ﺍﺯ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭ ﺭﻭﻡ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺍﻭ ﺁﻣﺪ. ﻗﺴﻤﺘﻲ ﺍﺯ ﺍﺭﺗﺶ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻫﻢ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﻳﺰ ﭘﻴﻮﺳﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﭘﺲ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺯﺩ ﻭ ﺧﻮﺭﺩ ﻣﺨﺘﺼﺮ، ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﺻﺤﻨﻪ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺮﺍﺩﺭﮐﺸﻲ ﻭ ﻗﺘﻞ ﺍﻳﺮﺍﻧﻲ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﻳﺮﺍﻧﻲ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻱ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﻲ ﺑﻮﺩ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﻤﺮ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪ. ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻧﮕﺎﺭﺍﻥ، ﺳﺎﻣﺎﻧﻴﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﺣﻴﺎﺀ ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻲ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺍﻳﺮﺍﻧﻲ ﺷﺪﻧﺪ ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﭼﻮﺑﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ
    تاریخ وعشق !داستان!
    این مطلب تا کنون 9 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : ﺑﻬﺮﺍﻡ ,ﺍﻳﺮﺍﻥ ,ﺧﺎﻗﺎﻥ ,ﺍﺭﺗﺶ ,ﻫﺰﺍﺭ ,ﺁﻧﺎﻥ ,ﺍﺭﺗﺶ ﺍﻳﺮﺍﻥ ,ﺑﻬﺮﺍﻡ ﭼﻮﺑﻴﻦ ,ﺧﺴﺮﻭ ﭘﺮﻭﻳﺰ ,
    بهرام چوبین

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر