خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





جنگ صلیبی

    ﺑﺮﺧﻼﻑ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﯽﻭﺭﺯﻧﺪ، ﺟﻨﮓﻫﺎﯼ ﺻﻠﯿﺒﯽ؛ ﺍﺭﺩﻭﮐﺸﯽ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﻣﺴﯿﺤﯿﺖ ﻧﺒﻮﺩ، ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻣﺎﺩﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ. ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩﺍﯼ ﮐﻪ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻓﻘﺮ ﺷﺪﯾﺪ ﻭ ﺑﯿﭽﺎﺭﮔﯽ ﻣﻔﺮﻁ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﯽﮐﺮﺩ، ﮐﺎﻣﯿﺎﺑﯽ ﻭ ﺭﻓﺎﻩ ﺷﺮﻕ - ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺧﺎﻭﺭﻣﯿﺎﻧﻪ - ﺗﻮﺟﻪ ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﻠﺐ ﻧﻤﻮﺩ. ﺍﯾﻦ ﻭﺳﻮﺳﻪ، ﺭﻭﻧﻤﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﻣﺬﻫﺐ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﺩﻫﺎﯼ ﻣﺴﯿﺤﯽ ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ ﮔﺮﺩﯾﺪ. ﺩﺭ ﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﺟﻨﮓﻫﺎﯼ ﺻﻠﯿﺒﯽ، ﺍﺯ ﻣﯿﻞ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﺎﺩﯼ ﻭ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﯾﻦ، ﻋﻠﺖ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺭﻭﯾﮑﺮﺩ ﻣﺴﯿﺤﯿﺎﻥ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺍﺯ ﺳﯿﺎﺳﺖﻫﺎﯼ ﺻﻠﺢﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﺗﺎﺭﯾﺨﺸﺎﻥ، ﺑﻪ ﺗﺠﺎﻭﺯﻫﺎﯼ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻭﯾﺮﺍﻧﮕﺮ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽﺭﻓﺖ 2. ﺑﻨﯿﺎﻥﮔﺬﺍﺭ ﺟﻨﮓﻫﺎﯼ ﺻﻠﯿﺒﯽ، ‏«ﭘﺎﭖ ﺍﻭﺭﺑﺎﻥ ﺩﻭﻡ ‏» ﺑﻮﺩ . ﻭﯼ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1095 ﻡ ﻣﺠﻠﺲ ‏«ﮐﻠﺮﻣﻮﻧﺖ ‏» ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺻﻮﻝ ﺻﻠﺢﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﭘﯿﺸﯿﻦ ﻣﺴﯿﺤﯿﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺘﺮﻭﮎ ﮔﺮﺩﯾﺪ، ﻓﺮﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﺩﻋﻮﺕ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻧﯿﺖ ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦﻫﺎﯼ ﻣﻘﺪﺱ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺍﻋﻼﻡ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﻭ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺁﻥ ﻟﺸﮕﺮ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺍﺯ ﺻﻠﯿﺒﯿﺎﻥ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻭ ﺩﻩﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﻋﺎﺩﯼ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽﺩﺍﺩﻧﺪ 3. ﻣﻮﺭّﺧﺎﻥ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﻭﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺍﻭﺭﺑﺎﻥ ﺩﻭﻡ ﺑﺎ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﺧﻨﺜﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﺎﻧﺪﯾﺪﺍﺗﻮﺭﯼ ﺭﻗﯿﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﻼﻭﻩ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﺭﻭﭘﺎ، ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﮔﺎﻥ، ﺍﺷﺮﺍﻑ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﺩﻋﻮﺕ ﭘﺎﭖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﻮﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩﯼ ﺟﺰ ﺍﻏﺮﺍﺽ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ 4. ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ‏« ﺩﻭﻧﺎﻟﺪ ﮐﻮﺋﻠﺮ ‏» ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺍﯾﻠﯽﻧﻮﯾﺰ، ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ‏(ﺷﻬﺴﻮﺍﺭﺍﻥ ‏) ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺗﺼﺮﻑ ﺯﻣﯿﻦﻫﺎﯼ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺗﺠﺎﺭ ﺍﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺗﺠﺎﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻨﺎﺩﺭ ﺧﺎﻭﺭﻣﯿﺎﻧﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﻫﻨﺪ . ﺷﻤﺎﺭ ﻭﺳﯿﻊ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﯽﻧﻮﺍ، ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺳﺨﺘﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﻭﺯﻣﺮﮤ ﺧﻮﯾﺶ، ﺑﻪ ﻫﯿﺌﺖ ﺍﻋﺰﺍﻣﯽ ﭘﯿﻮﺳﺘﻨﺪ 5. ﺍﯾﻦ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺣﺮﯾﺺ، ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺷﺮﻕ، ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﯽ ﯾﻬﻮﺩﯾﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﻃﻼ ﻭ ﺟﻮﺍﻫﺮﺍﺕ، ﻗﺘﻞﻋﺎﻡ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺻﻠﯿﺒﯿﺎﻥ ﺣﺘﯽ ﺷﮑﻢ ﻗﺮﺑﺎﻧﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﻃﻼ ﻭ ﺳﻨﮓﻫﺎﯼ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﮔﻤﺎﻥ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻠﻌﯿﺪﻩﺍﻧﺪ، ﭘﺎﺭﻩ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻃﻤﻊ ﻣﺎﺩﯼ ﺻﻠﯿﺒﯽﻫﺎ ﺑﻪ ﺣﺪﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﺻﻠﯿﺒﯽ ﭼﻬﺎﺭﻡ، ﺩﺭ ﻏﺎﺭﺕ ﺷﻬﺮ ﻣﺴﯿﺤﯽ ﻗﺴﻄﻨﻄﻨﯿﻪ ‏( ﺍﺳﺘﺎﻧﺒﻮﻝ ﮐﻨﻮﻧﯽ ‏) ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﮒﻫﺎﯼ ﻃﻼﯾﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﯾﻮﺍﺭﻧﮕﺎﺭﻫﺎﯼ ﮐﻠﯿﺴﺎﯼ ﺍﯾﺎﺻﻮﻓﯿﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪﻧﺪ، ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺗﺮﺩﯾﺪﯼ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻩ ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ . ﮔﺮﻭﻩ ﻣﺨﺘﻠﻂ ﻭ ﭼﻨﺪ ﭼﻬﺮﮤ ﺻﻠﯿﺒﯿﺎﻥ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﺳﻔﺮﯼ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻭ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻏﺎﺭﺕ ﻭ ﻗﺘﻞﻋﺎﻡ ﻭﺳﯿﻊ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ، ﺳﺎﻝ 1099 ﺑﻪ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ ﺭﺳﯿﺪ. ﺷﻬﺮ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ ﺩﺭ ﭘﯽ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩﺍﯼ ﮐﻪ ﭘﻨﺞ ﻫﻔﺘﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺖ، ﺳﻘﻮﻁ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺻﻠﯿﺒﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻧﺪ. ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﻧﺪﺭﺕ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﯽﺭﺣﻤﯽ ﻭ ﻭﺣﺸﯽﮔﺮﯼ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﭽﻪ ﺻﻠﯿﺒﯿﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻤﮥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻭ ﯾﻬﻮﺩﯾﺎﻥ ﺷﻬﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻡ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﺳﭙﺮﺩﻧﺪ. ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﯾﮏ ﺗﺎﺭﯾﺦﻧﮕﺎﺭ، ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻭ ﺗﺮﮎﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯽﯾﺎﻓﺘﻨﺪ - ﭼﻪ ﻣﺮﺩ ﻭ ﭼﻪ ﺯﻥ - ﻣﯽﮐﺸﺘﻨﺪ 6. ﺍﺭﺗﺶ ﺻﻠﯿﺒﯿﺎﻥ ﻃﯽ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ 40 ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻭﺣﺸﯽﺗﺮﯾﻦ ﺷﯿﻮﮤ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺭﺳﺎﻧﺪ 7 ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺻﻠﯿﺒﯽﻫﺎ ﺑﯿﺖﺍﻟﻤﻘﺪﺱ ﺭﺍ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﯾﮏ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﮐﺎﺗﻮﻟﯿﮏ ﺗﺄﺳﯿﺲ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺮﺯﻫﺎﯼ ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ ﺗﺎ ﺍﻧﻄﺎﮐﯿﻪ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ ﺩﺍﺷﺖ . ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺻﻠﯿﺒﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ‏« ﺭﯾﻤﻮﻧﺪ ‏»، ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺒﺎﻫﺎﺕ ﻣﯽﮐﻨﺪ: ﻣﻨﺎﻇﺮ ﺷﮕﻔﺖﺁﻭﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻣﺎ ﺳﺮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻗﻄﻊ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ؛ ﺑﺮﺧﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺑﺮﺝ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻫﺪﻑ ﺗﯿﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽﺩﺍﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺳﻘﻮﻁ ﮐﻨﻨﺪ؛ ﺑﻌﻀﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺁﺗﺶ ﻣﯽﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ . ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮ، ﭘﺸﺘﻪﻫﺎﯼ ﺳﺮ ﻭ ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽﺷﺪ . ﺑﺮﺍﯼ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺍﺣﺘﯿﺎﻁ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﺟﺴﺎﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﻭ ﺍﺳﺐﻫﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﯽﮐﺮﺩﯾﻢ. ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ‏« ﻣﻌﺒﺪ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ‏» ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ، ﺑﯽﺍﻫﻤﯿﺖ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻣﻌﺒﺪ ﻭ ﺭﻭﺍﻕ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ، ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﻥ ﺑﻪ ﺯﺍﻧﻮﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﺴﺎﺭ ﺍﺳﺐﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﻣﯽﺭﺳﯿﺪ، ﻋﺒﻮﺭ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ 8. ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ ﺭﺍ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺮﺭ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﺭﺍ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦﻫﺎﯼ ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ ﺗﺎ ﺁﻧﺘﯿﺎﮎ ‏(ﺩﺭ ﺳﻮﺭﯾﻪ ﻭ ﺗﺮﮐﯿﻪ‏) ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽﺩﺍﺩ. ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ، ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻔﻆ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﺩﺭ ﺧﺎﻭﺭﻣﯿﺎﻧﻪ، ﻗﺪﻡ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﺟﺪﯾﺪ ﻧﻬﺎﺩﻧﺪ . ﺣﻔﻆ ﮐﺸﻮﺭ ﺗﺎﺯﻩ، ﻧﯿﺎﺯﻣﻨﺪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺑﻮﺩ . ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘﻪﻫﺎ ﺍﺯ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ ﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥﻫﺎﯾﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺻﻮﻣﻌﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻣﯽﺩﯾﺪﻧﺪ. ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘﻪﻫﺎ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﯾﻦ ﻃﺒﻘﻪ، ﺷﻬﺴﻮﺍﺭﺍﻥ ﯾﺎ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ‏( ﺗﺎﻣﭙﻠﯿﻪﻫﺎ‏) ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ 9. ﺩﺳﺘﻪ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﮐﺎﻣﻠﺸﺎﻥ ‏«ﻫﻢﺭﺯﻣﺎﻥ ﻣﺴﮑﯿﻦ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺴﯿﺢ ﻭ ﻣﻌﺒﺪ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ‏» ﺑﻮﺩ، ﺳﺎﻝ 1118 - ﯾﻌﻨﯽ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻝ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ - ﺗﻮﺳﻂ ﺻﻠﯿﺒﯿﺎﻥ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪ . ﻣﺆﺳﺴﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻃﺒﻘﻪ، ﺩﻭ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ‏«ﻫﻮﻕ ﺩﭘﺎﯾﻮ‏» ﻭ ‏« ﮔﺎﺩﻓﺮﯼ ﺩﻭ ﺳﻨﺖ ﺍﻣﺮ ‏» ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻧُﻪ ﻋﻀﻮ ﺩﺍﺷﺖ، ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺗﺪﺭﯾﺞ ﺭﺷﺪ ﮐﺮﺩ . ﻋﻠﺖ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﺎﻡ ﻣﻌﺒﺪ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﻭﻩ، ﻣﮑﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻘﺮّ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﮐﻮﻩ ﻣﻌﺒﺪ، ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﻣﻌﺒﺪ ﻭﯾﺮﺍﻥﺷﺪﻩ ﺳﮑﻨﺎ ﮔﺰﯾﺪﻧﺪ . ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﺤﻞ ﻣﺴﺠﺪ ‏« ﻗﺒﮥ ﺍﻟﺼﺨﺮﻩ‏» ﺑﻨﺎ ﺷﺪ . ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﻣﺴﮑﯿﻦ ﻧﺎﻡ ﻧﻬﺎﺩﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﮎْﺯﻣﺎﻧﯽ، ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ . ﺯﺍﺋﺮﺍﻥ ﻣﺴﯿﺤﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ ﻣﯽﺁﻣﺪﻧﺪ، ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺎ ﭘﻮﻝ ﺯﺍﺋﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺛﺮﻭﺕ ﻫﻨﮕﻔﺘﯽ ﺩﺳﺖ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ. ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﺩﯾﺪﮔﺎﻩ ﻣﺆﻟﻔﺎﻥ ﺍﻧﮕﻠﯿﺴﯽ، ‏«ﻣﯿﮑﺎﺋﯿﻞ ﺑﯿﻨﺖ ‏» ﻭ ‏« ﺭﯾﭽﺎﺭﺩ ﻻﯾﻒ ‏» ﻧﻮﻋﯽ ﻧﻈﺎﻡ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﺩﺍﺭﯼ ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺑﻨﯿﺎﻥ ﻧﻬﺎﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ ﺑﻬﺮﻩ ﯾﺎ ﺭﺑﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ، ﺭﺍﻩ ﺑﺎﻧﮑﺪﺍﺭﯼ ﻣﺪﺭﻥ ﺭﺍ ﻫﻤﻮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ 10. ﺷﻬﺴﻮﺍﺭﺍﻥ ﻣﻌﺒﺪ، ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺻﻠﯽ ﺣﻤﻼﺕ ﺑﻌﺪﯼ ﺻﻠﯿﺒﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻭ ﮐﺸﺘﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽﺭﻓﺘﻨﺪ . ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻋﻠﺖ ‏« ﺻﻼﺡﺍﻟﺪﯾﻦ ‏»؛ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﺍﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﻼﻡ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1187 ﻟﺸﮑﺮ ﺻﻠﯿﺒﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ‏«ﺣﻄﯿﻦ ‏» ﺷﮑﺴﺖ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﺮﺩ، ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻨﺎﯾﺎﺗﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﺮﮒ ﺳﭙﺮﺩ؛ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ، ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻣﺴﯿﺤﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﻋﻔﻮ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻧﮑﻪ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻭ ﺧﺴﺎﺭﺍﺕ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﻣﺘﺤﻤﻞ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﮐﺎﻫﺶ ﺭﻭﺯﺍﻓﺰﻭﻥ ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺴﯿﺤﯿﺎﻥ ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ، ﺑﻪ ﺣﯿﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺍﻓﺰﻭﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺩﺭ ﺳﺎﯾﺮ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ، ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﻟﺖ ﺷﺪﻧﺪ11. ﺗﺮﺩﯾﺪﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺁﻧﺎﻥ، ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺭﺍ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺟﻨﺒﻪ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﺯ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ، ﺭﻭﺣﺎﻧﯿﺖ ﮐﻠﯿﺴﺎ ﺭﺍ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﻣﯽﮐﺮﺩ؛ ﻭ ﺁﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻧﻈﺎﻡ ﺑﻪ ﺗﺪﺭﯾﺞ ﺍﺯ ﺩﯾﻦ ﻣﺴﯿﺢ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ، ﻋﻘﺎﯾﺪ ﺳﺮّﯼ ﻭ ﺩﺭﻭﻧﯽ ﻧﺎﺷﻨﺎﺳﯽ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻣﯽﻧﻤﻮﺩ. ﺷﺎﯾﻌﻪﻫﺎﯾﯽ ﻧﯿﺰ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥﺑﺨﺸﯽ ﺁﺩﺍﺑﯽ ﺧﺎﺹ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺠﻠﯽ ﺍﯾﻦ ﺗﻌﺎﻟﯿﻢ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﯽﺭﺳﯿﺪ 12. ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1307، ‏« ﻓﯿﻠﯿﭗ ﻟﻮﺑﻞ‏» - ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ - ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﺭﺍ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﻧﻤﺎﯾﺪ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﻌﻀﯽ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﺭ ﺷﺪﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﺷﺎﻥ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﮔﺸﺘﻨﺪ. ﺩﺭ ﭘﯽ ﯾﮏ ﺩﻭﺭﻩ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﺎﺯﭘﺮﺳﯽ ﻭ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ، ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﻋﻘﺎﯾﺪ ﺑﺪﻋﺖﺁﻣﯿﺰ ﺧﻮﺩ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻗﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﯿﺴﯽ ‏( ﻉ ‏) ﺗﻮﻫﯿﻦ ﻣﯽﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﮐﻪ ‏« ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺑﺰﺭﮒ ‏» ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ؛ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ‏«ﮊﺍﮎ ﺩﻭﺳﻮﻟﻪ ‏»، ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1314 ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﮐﻠﯿﺴﺎ ﻭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﻭ ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺑﯽﺷﻤﺎﺭ ﻧﯿﺰ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻓﺮﻗﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﻠﯽ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﻭ ﺭﺳﻤﺎً ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﮔﺮﺩﯾﺪ. ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮﺭّﺧﺎﻥ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﺷﻬﺴﻮﺍﺭﺍﻥ ﻣﻌﺒﺪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﻮﻃﺌﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﻗﻠﻤﺪﺍﺩ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺗﻬﺎﻣﺎﺕ ﺗﺒﺮﺋﻪ ﮐﻨﻨﺪ، ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﻧﯿﺴﺖ 13. ﻣﺤﺎﮐﻤﮥ ﻣﻌﺒﺪﯾﺎﻥ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﯾﺎﻓﺖ، ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺭﺳﻤﺎً ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﺑﻪ ﻭﺍﻗﻊ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻧﮕﺮﺩﯾﺪ. ﻃﯽ ﺑﺎﺯﺩﺍﺷﺖﻫﺎﯼ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺳﺎﻝ 1307 ، ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺑﻪ ﺟﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ ﺭﺩﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﯾﺶ، ﺑﮕﺮﯾﺰﻧﺪ . ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﯼ ﺭﺳﺎﻟﻪﺍﯼ ﺑﺎ ﺍﺳﻨﺎﺩ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ، ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻋﻤﺪﻩﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﮐﻪ ﮐﻠﯿﺴﺎﯼ ﮐﺎﺗﻮﻟﯿﮏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺳﻤﯿﺖ ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺧﺖ؛ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ، ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮﺩﻧﺪ. ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺤﺖ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺍﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ، ‏«ﺭﺍﺑﺮﺕ ﺑﺮﻭﺱ ‏»، ﺗﺸﮑﯿﻼﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺣﯿﺎ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﻔﻮﺫ ﺑﻪ ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﺻﻨﻒ ﺩﺭ ﺟﺰﺍﯾﺮ ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﺎﯼ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ؛ ﯾﻌﻨﯽ ﻟﮋ ﺑﻨﺎﯾﺎﻥ، ﺍﯾﻦ ﻟﮋﻫﺎ ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻼً ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺧﻮﯾﺶ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻧﺪ 14. ﻟﮋ ﺑﻨﺎﯾﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﯾﻞ ﻋﺼﺮ ﻣﺪﺭﻥ، ﻧﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ‏« ﻟﮋ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻥ ‏» ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺩﺍﺩ. ﻟﮋ ﺍﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ ﻗﺪﯾﻤﯽﺗﺮﯾﻦ ﺷﺎﺧﮥ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭﺍﯾﻞ ﻗﺮﻥ ﭼﻬﺎﺭﺩﻫﻢ، ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺑﻪ ﺍﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ ﭘﻨﺎﻫﻨﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ، ﺑﺎﺯﻣﯽﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻟﻘﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻋﺎﻟﯽﺭﺗﺒﻪ ﺍﯾﻦ ﻟﮋ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽﺷﺪ، ﻗﺮﻥﻫﺎ ﭘﯿﺶﺗﺮ ﺑﻪ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺍﻋﻄﺎ ﻣﯽﮔﺮﺩﯾﺪ 15 ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻋﻨﺎﻭﯾﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﺭﻭﻧﺪ . ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﻼﺻﻪ ﺷﻬﺴﻮﺍﺭﺍﻥ ﯾﺎ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﻧﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﻋﻘﺎﯾﺪ ﻭ ﺗﺸﺮﯾﻔﺎﺗﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﻟﺒﺎﺱ ﻣﺒﺪّﻝ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ ﭘﺎﺑﺮﺟﺎﺳﺖ . ﺷﻮﺍﻫﺪ ﺑﯽﺷﻤﺎﺭ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺷﻤﺎﺭﯼ ﻭﺳﯿﻊ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﯾﺦﺩﺍﻧﺎﻥ ﻏﺮﺑﯽ - ﭼﻪ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻥ ﻭ ﭼﻪ ﻏﯿﺮﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻥ - ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﺭﺍ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺩﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﺠﻼﺕ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻥﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻋﻀﺎ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﺑﻪ ﺭﯾﺸﻪﯾﺎﺑﯽ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ ﻭ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ . ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻥﻫﺎ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻼً ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺠﻼﺕ ‏« ﻣﻌﻤﺎﺭ ﺳﻨﺎﻥ ‏» ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺮﯾﻪ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻥﻫﺎﯼ ﺗﺮﮐﯿﻪ ﺍﺳﺖ، ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﯿﺎﻥ ﻃﺒﻘﻪ ﻣﻌﺒﺪ ﻭ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﭼﻨﯿﻦ ﺗﺸﺮﯾﺢ ﻣﯽﮐﻨﺪ : ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1312، ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﺯﯾﺮ ﻓﺸﺎﺭ ﮐﻠﯿﺴﺎ، ﮔﺮﻭﻩ ﻣﻌﺒﺪ ﺭﺍ ﺗﻮﻗﯿﻒ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﻣﻮﺍﻟﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ‏« ﺳﻨﺖﺟﺎﻥ ‏» ﺩﺍﺩ، ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎﯼ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻧﺸﺪ. ﺷﻤﺎﺭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻟﮋﻫﺎﯼ ﻣﺎﺳﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻓﻌﺎﻝ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮﺩﻧﺪ. ‏«ﻣﺒﯿﮕﻨﺎﮎ ‏» ﺭﻫﺒﺮ ﻣﻌﺒﺪﯾﺎﻥ ﻭ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺍﺯ ﺳﺎﯾﺮ ﺍﻋﻀﺎ، ﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻟﮋﻫﺎﯼ ﻭﺍﻝ ﺑﯿﻠﺪﺭﺯ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ‏« ﻣﮏ ﺑﻨﺎﺵ ‏»، ﺑﻪ ﺍﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ ﮔﺮﯾﺨﺘﻨﺪ . ‏«ﺭﺍﺑﺮﺕ ‏» ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺍﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ ﺑﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺧﻮﺵﺁﻣﺪ ﮔﻔﺖ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩ ﻧﻔﻮﺫ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻟﮋﻫﺎﯼ ﻣﺎﺳﻮﻧﯽ ﺍﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺩﻫﻨﺪ . ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻟﮋﻫﺎﯼ ﺍﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻭ ﻋﻘﺎﯾﺪ، ﺍﻫﻤﯿﺘﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ. ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻥﻫﺎ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﻣﮏ ﺑﻨﺎﺵ ﺑﺎ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﯾﺎﺩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﻣﺎﺳﻮﻥﻫﺎﯼ ﺍﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪﯼ ﮐﻪ ﻭﺍﺭﺙ ﻣﯿﺮﺍﺙ ﺍﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺳﺎﻝﻫﺎ ﺑﻌﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﭘﺎﯾﻪﻫﺎﯼ ﻟﮋ ﺍﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪ ﺭﺍ ﺑﻨﺎ ﮐﺮﺩﻧﺪ 16. ﻣﺠﻠﻪ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ ﺗﺮﮐﯿﻪ ‏( ﻣﻌﻤﺎﺭ ﺳﻨﺎﻥ ‏)، ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﻭ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻟﻪﺍﯼ ﺑﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ ‏« ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﻭ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻥﻫﺎ ‏» ﭼﻨﯿﻦ ﺑﯿﺎﻥ ﻣﯽﮐﻨﺪ : ﺗﺸﺮﯾﻔﺎﺕ ﻧﻈﺎﻡ ﻣﻌﺒﺪ، ﺷﺒﯿﻪ ﺗﺸﺮﯾﻔﺎﺕ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺖ 17. ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ، ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ، ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺧﻄﺎﺏ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ 18. ﺩﺭ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻧﯿﻢ : ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ، ﺑﻪ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﺮ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺗﺄﺛﯿﺮ ‌ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺣﺘﯽ ﺁﺩﺍﺏ ﻭ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﺍﺯ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﻧﻤﻮﻧﻪﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ، ﻣﺎﺳﻮﻥﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﺒﺪﯾﺎﻥ ﻣﯽﺩﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﺁﻧﭽﻪ ﻧﺴﺨﻪ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﻣﯿﺮﺍﺙ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺍﺳﺖ 19. ﻭ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺭﯾﺸﻪﻫﺎﯼ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ، ﺑﻪ ﻓﺮﻗﻪ ﺷﻬﺴﻮﺍﺭﺍﻥ ﻣﻌﺒﺪ ﺑﺎﺯﻣﯽﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻥﻫﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﻗﻪ ﺭﺍ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ 20. ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﻭ ﮐﺎﺑﺎﻻ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ ‏«ﮐﻠﯿﺪ ﻫﯿﺮﺍﻡ ‏» ﻧﻮﺷﺘﮥ ﺩﻭ ﻣﺎﺳﻮﻥ ﺑﻪ ﻧﺎﻡﻫﺎﯼ ‏«ﮐﺮﯾﺴﺘﻮﻓﺮ ﻧﺎﯾﺖ ‏» ﻭ ‏«ﺭﺍﺑﺮﺕ ﻟﻮﻣﺎﺱ ‏»، ﺣﻘﺎﯾﻘﯽ ﻣﻬﻢ ﺍﺯ ﺭﯾﺸﻪﻫﺎﯼ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ ﺭﺍ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﮥ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ، ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ ﺍﺳﺘﻤﺮﺍﺭ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﻼﻭﻩ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪﻫﺎﯼ ﻧﻈﺎﻡ ﻣﻌﺒﺪ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ 21. ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ، ﺩﺳﺘﺨﻮﺵ ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺗﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺴﯿﺤﯿﺖ، ﻋﻘﺎﯾﺪ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﺩﺭ ﻧﻬﺎﺩ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍﺯﯼ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻌﺒﺪ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎﻥ، ﺍﻋﻀﺎﯼ ﻧﻈﺎﻡ ﻣﻌﺒﺪ ﺭﺍ ﻣﺤﺎﻓﻈﺎﻥ ﺯﺍﺋﺮﺍﻥ ﻣﺴﯿﺤﯽ ﻓﻠﺴﻄﯿﻦ ﻣﯽﺩﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﻣﯽﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻫﺪﻑ ﺣﻘﯿﻘﯽﺷﺎﻥ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﻮﺩ: ﻫﯿﭻ ﻧﺸﺎﻧﻪﺍﯼ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﻟﮋ ﻣﻌﺒﺪ ﺍﺯ ﺯﺍﺋﺮﺍﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺍﻣﺎ ﻃﻮﻟﯽ ﻧﮑﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺪﺍﺭﮎ ﻗﺎﻃﻌﯽ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﺣﻔﺎﺭﯼﻫﺎﯼ ﻭﺳﯿﻊ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺧﺮﺍﺑﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﯾﺎﻓﺘﯿﻢ 22. ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﮐﺘﺎﺏ ‏«ﮐﻠﯿﺪ ﻫﯿﺮﺍﻡ ‏» ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺷﻮﺍﻫﺪ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ . ﻣﻮﺭّﺥ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ‏«ﺩﻻﻓﻮﺭﺝ ‏»، ﺍﺩﻋﺎﯼ ﻣﺸﺎﺑﻬﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ: ﻭﻇﯿﻔﮥ ﺍﺻﻠﯽ ﻧُﻪ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪ، ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ ﺟﻬﺖ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺁﺛﺎﺭ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻭ ﻧُﺴَﺦ ﺧﻄﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽﺭﻓﺖ ﮐﻪ ﺣﺎﻭﯼ ﻣﺎﻫﯿﺖ ﺭﺳﻮﻡ ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ ﯾﻬﻮﺩﯾﺖ ﻭ ﻣﺼﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ23. ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻗﺮﻥ ﻧﻮﺯﺩﻫﻢ، ‏« ﭼﺎﺭﻟﺰ ﻭﯾﻠﺴﻮﻥ ‏» ﺍﺯ ‏«ﺍﻧﺠﻤﻦ ﻣﻬﻨﺪﺳﺎﻥ ﺭﻭﯾﺎﻝ ‏»، ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥﺷﻨﺎﺳﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻤﻮﺩ . ﺍﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺭﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭﯾﺮﺍﻧﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ، ﺑﻪ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻭﯾﻠﺴﻮﻥ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺷﺎﻟﻮﺩﻩ ﻣﻌﺒﺪ، ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺣﻔﺎﺭﯼ ﻭ ﮐﺎﻭﺵ ﯾﺎﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺭﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺑﺎ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺍﯾﻦ ﺍﻗﻼﻡ ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ‏« ﺭﺍﺑﺮﺕ ﺑﺮﺍﯾﺪﻭﻥ ‏» ﮐﻪ ﺁﺭﺷﯿﻮ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩﺍﯼ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻧﻈﺎﻡ ﻣﻌﺒﺪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ، ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ 24. ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﮐﺘﺎﺏ ‏«ﮐﻠﯿﺪ ﻫﯿﺮﺍﻡ ‏» ، ﺣﻔﺎﺭﯼﻫﺎﯼ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺭﺍ ﺑﯽﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻭﻩ، ﺁﺛﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﯾﺪﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﻌﻼﻭﻩ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ، ﻫﻤﯿﻦ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺣﺘﻤﺎً ﺩﻟﯿﻠﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺴﯿﺤﯽ ﺑﻮﺩﻥ، ﺍﺯ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦﻫﺎﯼ ﻣﺴﯿﺤﯽ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ ﻭ ﺑﻪ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﻋﻘﺎﯾﺪ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺑﺪﻋﺖﺁﻣﯿﺰ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﺗﺸﺮﯾﻔﺎﺕ ‏« ﺟﺎﺩﻭﯼ ﺳﯿﺎﻩ‏» ﻫﺪﺍﯾﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺩﯾﺪﮔﺎﻩ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ، ﺍﯾﻦ ﺩﻟﯿﻞ ‏« ﮐﺎﺑﺎﻻ ‏» ﺍﺳﺖ. ﻣﻌﻨﺎﯼ ﻟﻐﻮﯼ ﮐﺎﺑﺎﻻ، ‏« ﺳﻨﺖ ﺷﻔﺎﻫﯽ ‏» ﺍﺳﺖ . ﺩﺍﯾﺮﮤﺍﻟﻤﻌﺎﺭﻑ ﻭ ﻟﻐﺖﻧﺎﻣﻪﻫﺎ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺷﺎﺧﻪ ﻣﺒﻬﻢ ﻭ ﺳﺮّﯼ ﯾﻬﻮﺩﯾﺖ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺍﯾﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ، ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﻣﻮﺷﮑﺎﻓﯽ ﻣﻌﺎﻧﯽ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﯼ ﯾﻬﻮﺩﯼ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺯﺩ، ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺩﻗﯿﻖﺗﺮ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﻪ ﺣﻘﺎﯾﻖ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﭘﯽﻣﯽﺑﺮﯾﻢ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮐﺎﺑﺎﻻ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺖﭘﺮﺳﺘﯽ ﺭﯾﺸﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﺗﻮﺭﺍﺕ، ﺩﺭ ﯾﻬﻮﺩﯾﺖ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ 25. ‏«ﻣﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯﮔﻦ ‏» ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻥ ﺗﺮﮎ، ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ ‏«ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ ﭼﯿﺴﺖ ﻭ ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺷﺒﯿﻪ ﺍﺳﺖ؟‏» ، ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ : ﺑﻪ ﺭﻭﺷﻨﯽ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﯿﻢ ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺁﻣﺪ ﯾﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﯾﺎﻓﺖ. ﺍﯾﻦ ﺍﺳﻢ ﻧﺎﻣﯽ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﯼ ﺳﺮّﯼ، ﺑﺎﻃﻨﯽ، ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﺩ ﻭ ﺁﻣﯿﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﻭﺭﺍﺀﺍﻟﻄﺒﯿﻌﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺸﺨﺼﺎً ‌ ﺑﺎ ﯾﻬﻮﺩﯾﺖ ﺩﺭﺁﻣﯿﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﯾﻬﻮﺩﯼ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ، ﺍﻣﺎ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺟﺰﺍﯼ ﺁﻥ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﭘﯿﺶﺗﺮ ﺍﺯ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ 26. ‏« ﻣﺎﺳﻮﮐﺲ ‏» ﻣﻮﺭّﺥ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ، ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺭﺍ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮐﻬﻦﺗﺮ ﺍﺯ ﯾﻬﻮﺩﯾﺖ ﻣﯽﺩﺍﻧﺪ27. ‏«ﺗﺌﻮﺩﻭﺭ ﺭﯾﻨﺎﺥ ‏» ﻣﻮﺭّﺥ ﯾﻬﻮﺩﯼ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ : ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺯﻫﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺭﮒﻫﺎﯼ ﯾﻬﻮﺩﯾﺖ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻼً ﺩﺭ ﺑﺮ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ 28. ‏« ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﺭﯾﻨﺎﺥ ‏» ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺭﺍ ‏«ﻧﻤﻮﻧﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ‏» ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﻨﺪ 29 . ﺩﻟﯿﻞ ﺍﯾﻦ ﺳﺨﻦ ﻭﯼ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻌﺎﻟﯿﻢ ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺑﺎ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﯼ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺍﺳﺖ. ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ، ﺳﻨﮓﺑﻨﺎﯼ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺸﺮﯾﻔﺎﺕ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﯼ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺧﺎﺧﺎﻡﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺭﺍ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ، ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻥ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﯼِ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻏﯿﺮﯾﻬﻮﺩﯾﺎﻥ، ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺑﺎ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﮔﯿﺮﯼ ﺗﻌﺎﻟﯿﻢ ﺁﻥ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﯼ ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﻤﺎﯾﻼﺕ ﺳﺮّﯼ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﯽ، ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﯿﻤﯿﺎﮔﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ، ﺑﻪ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻭﺳﯿﻌﯽ ﺭﯾﺸﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺩﺍﺷﺖ. ﻋﺠﯿﺐ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﻬﻮﺩﯾﺖ، ﺩﯾﻨﯽ ﺗﻮﺣﯿﺪﯼ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻭﺣﯽ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺑﺮ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻮﺳﯽ ‏( ﻉ ‏) ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮﺩﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻥ ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺟﺎﯼ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪﮤ ﺁﺩﺍﺏ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﻣﺬﻫﺐ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﺍﻋﻼﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﯼ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻋﻨﺼﺮﯼ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺑﻪ ﯾﻬﻮﺩﯾﺖ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﺍﯾﻦ ﻋﻨﺼﺮ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ‏«ﻓﯿﺒﺮ ﺍﻭﻟﯿﻮﺕ‏» ﻣﻮﺭّﺥ ﯾﻬﻮﺩﯼ، ﻣﺼﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﮐﺎﺑﺎﻻ ﻣﯽﺩﺍﻧﺪ. ﺑﻪ ﻋﻘﯿﺪﮤ ﻭﯼ، ﺭﯾﺸﻪﻫﺎﯼ ﮐﺎﺑﺎﻻ ﺳﻨﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﯾﻬﻮﺩﯼ ﺩﺭ ﻣﺼﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﻧﺴﻞ ﺑﻪ ﻧﺴﻞ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻔﺎﻫﯽ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮﺩﻧﺪ 30. ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﻒ ﻣﺒﺪﺃ ﺍﺻﻠﯽ ﺯﻧﺠﯿﺮﮤ ﮐﺎﺑﺎﻻ، ﻧﻈﺎﻡ ﻣﻌﺒﺪ ﻭ ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻮﻧﺮﯼ؛ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﻨﯿﻢ . ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺩﺭ ﺩﻓﺘﺮ ﻧﺸﺮﯾﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ
    تاریخ وعشق !داستان!
    این مطلب تا کنون 8 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : ﻣﻌﺒﺪ ,ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ,ﮐﺎﺑﺎﻻ ,ﺁﻧﻬﺎ ,ﺑﺮﺍﯼ ,ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ ,ﺷﻮﺍﻟﯿﻪﻫﺎﯼ ﻣﻌﺒﺪ ,ﻧﻈﺎﻡ ﻣﻌﺒﺪ ,‏«ﮐﻠﯿﺪ ﻫﯿﺮﺍﻡ ,ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ,ﻣﻌﺒﺪ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ,ﮐﺘﺎﺏ ‏«ﮐﻠﯿﺪ ﻫﯿﺮﺍﻡ ,
    جنگ صلیبی

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر